Ergens in de wandelgangen hoorde ik EUR projectleider @biancalanghout zeggen dat ze regelmatig duidelijk maakt aan mensen wat Erkennen & Waarderen niet is. Een mooi onderwerp om over verder te praten, leek me. We videobelden. In onderstaand lees je het verslag. Ik ben benieuwd: herken je Bianca's verhaal? Heb je aanvullingen?
Wat bedoel je er precies mee, een uitleg wat Erkennen & Waarderen niet is?
'Tegenwoordig neem ik dit onderwerp mee als slide in onze Erkennen & Waarderen-presentatie [zie bijlage, CC]. Ik kom allerlei zorgen en angsten over de gevolgen van Erkennen & Waarderen tegen. Soms zijn die valide, vaak niet. Een veelgehoorde is, dat er vanwege de diversificatie in loopbaanpaden veel meer hoogleraren komen. Dat kan natuurlijk niet. Daar heeft de universiteit helemaal geen geld voor, laat staan ruimte in de personeelsplanning. We hopen op meer diversiteit, niet op een grotere hoeveelheid.'
Waar komt deze veronderstelling denk je vandaan?
'Uit eigen ervaring weet ik, dat je als onderzoeker nauwelijks een idee hebt wat er op bestuurlijk niveau en bij financiën speelt. Als je dat niet weet, neem je dat ook niet mee in dit soort veranderen.
Dat is op dit moment nu eenmaal niet transparant. Je werkt op je eigen afdeling en daar eindigt je blikveld. Ik vind het belangrijk dat de universiteit veel zichtbaarder gaat maken welke overwegingen voorafgaan aan een bevordering. Geld is een belangrijke, maar ook of er ruimte is in de formatie. Vervolgens komt het gesprek of iemand voldoet aan de criteria. Dat mensen dit niet weten is niet slecht, alleen bij het soort veranderprocessen als het onze, is het wezenlijk om uit te leggen hoe het werkt.
Er zou wat mij betreft elk jaar een bijeenkomst moeten zijn, waar iemand duidelijk uiteenzet wat precies de budgetten, prioriteiten en criteria zijn. Per faculteit is dat nu eenmaal verschillend, de ene heeft een tenure-track met automatische bevordering na succesvol afronden, de ander niet. Dat vraagt om uitleg en transparantie. En je zou academici op dit vlak veel meer moeten benaderen vanuit een ‘user centered perspective’. Hoe vinden wetenschappers het zelf logisch om informatie te vergaren?
Wat hoor je nog meer?
'Als ik ergens weer eens de vrees opvang dat onze plannen ten koste gaan van kwaliteit en excellerende wetenschappers, kan ik alleen maar mijn eigen standpunt verkondigen: ik denk van niet. Ik denk dat wetenschappers juist meer tijd en aandacht krijgen om in lijn met hun talent te werken. Dat ze niet meer álles hoeven doen.
Soms denken mensen dat Erkennen & Waarderen de oplossing voor alles is. Het zijn meestal de mensen aan de support-kant die dat denken. Hét antwoord om de werkdruk te verlagen is Erkennen & Waarderen bijvoorbeeld niet. Dat is afhankelijk van veel meer factoren. Het programma geeft een duw in de goede richting, dat wel. En hoe meer we samen inzetten op een andere, transparantere mindset, hoe groter ons bereik.
We moeten eerlijk en duidelijk durven zijn. Er is niet voor iedereen plek, in commissies moet echt aandacht zijn voor al dan niet onbewuste biases. Die laatste kunnen we namelijk echt niet alleen met een lijstje criteria voorkomen. Papier en praktijk is niet altijd hetzelfde.
De grootste uitdaging zit er denk ik in dat we zorgen dat al de domeinen die verbonden zijn aan profielen evenveel waard zijn en blijven. Onderwijs is net zo belangrijk als onderzoek. De cultuurverandering die we nastreven gaat wat mij betreft over een opener houding, veiligheid voor eerlijke gesprekken en waarderen van elkaars kwaliteiten.'

Comments
Ik herken veel van Bianca haar ervaringen. Wat ik zou willen toevoegen is een verbreding van de zorg dat er veel meer Hoogleraren komen. Ik ervaar nog wel eens dat Erkennen en Waarderen enkel -of genuanceerder ,veelal - gezien wordt als het maken van promotie en het liefst zo snel mogelijk. Die gedachte dwingt ons om nog eens goed na te denken over hoe (duidelijk) Erkennen en Waarderen gepositioneerd is. De strategisch personeelsplanning is een uitstekend hulpmiddel, daarbij opgemerkt dat het duidelijke en transparante verhaal met mogelijkheden maar ook onmogelijkheden binnen die planning verteld moet worden.
Heel herkenbaar. In een gesprek met een door de bevorderingscommissie afgewezen kandidaat (bij ons 25% van de aanvragen) klinkt al gauw: Dit is niet erkennen & waarderen! Waarop mijn antwoord is dat het zeker niet de bedoeling van E&W is dat iedereen zo snel mogelijk bevorderd wordt, ook als hun cv niet aan de criteria voldoet. Opvallend is dat de mensen die dit zeggen vaak heel "old school" cv's hebben en geen baat hebben bij verbreding van criteria, alleen bij verlaging van de criteria. Mensen die wel baat hebben bij verbreding zijn vaak veel minder zeker van hun zaak omdat ze weten dat ze vanuit de traditionele blik "bijzonder" zijn.